ΖΑΤΟΥΝΑ
Βλέπουμε το ένα από τα δυο συντριβάνια της Ζάτουνας.
Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο
<<Η ΖΩΗ ΕΚ ΤΑΦΟΥ>>
του ζατουνίτη συγγραφέα Γιάννη Παπανικολάου να δούμε τη φρίκη που έζησε εδώ ο ίδιος ο συγγραφέας
<<1946 ΚΟΜΜΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ ΤΗΣ ΖΑΤΟΥΝΑΣ >>
Δυο αδέρφια από το κοντινό χωριό Αράχωβα έμαθαν ότι σε δυο σπίτια του χωριού τους θα διανυκτέρευαν δεκατέσσερις τραυματίες ή ασθενείς αντάρτες για στοιχειώδη περίθαλψη και ανάρρωση.
Ξεκίνησαν λοιπόν τη νύχτα και ειδοποίησαν μια από τις συμμορίες των ΜΑΥδων στη Δημητσάνα. Έτσι τα δύο σπίτια βρέθηκαν περικυκλωμένα από τους πάνοπλους παρακρατικούς δολοφόνους και δεν άργησε το αιματοκύλισμα και ο θάνατος των ανταρτών. ...........................................................................................................................
Για να εισπραχτεί η επικήρυξη ήταν υποχρεωτική η προσκόμιση των κομμένων αντάρτικων κεφαλών..............................................................
Έκοψαν τα κεφάλια των νεκρών τα έβαλαν σε ένα τσουβάλι και κίνησαν για τη Δημητσάνα.
Περνώντας από τη ΖΑΤΟΥΝΑ θέλησαν να γιορτάσουν με οινοποσία το φονικό θρίαμβό τους. Έτσι ακούμπησαν τα κεφάλια
στον τοίχο του συντριβανιού που βρίσκεται μπροστά από το εκκλησάκι του Αγιώργη. Κατά σύμπτωση έτυχε να περνάω από το σημείο και δίπλα στο τσουβάλι βρισκόταν ένας φίλος μου ( λίγο μεγαλύτερός μου και κάπως σκληρού χαρακτήρα), Μου φωνάζει λοιπόν να μου δείξει κάτι .........
και πιάνοντας από τα μαλλιά δύο κεφάλια τα σήκωσε και μου τα πρόβαλε κατάμουτρα γελώντας με την καρδιά του.......
Εγώ φυσικά έφυγα τρέχοντας προς το σπίτι μας και όλη την ακολουθήσασα νύχτα έβλεπα συνεχώς εφιάλτες.
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι άλλοι αντάρτες έκαναν στάχτη τα σπίτια των δυο καταδοτών που είχαν εγκαίρως μετακομίσει ως <<συμμοριόπληκτοι>> στη Δημητσάνα.
Νικόλαος Κουγιουφας
Δημοσίευση σχολίου