Ανάρτηση Μανώλη Μάκαρη
Στα Αγιωργίτικα, δίπλα στην Τρίπολη, μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο με βυσσινιές, βλέπουμε μπροστά μας μια πικρή αλήθεια: η παραδοσιακή καλλιέργεια της βυσσινιάς σβήνει σιγά σιγά.
Μια περιοχή που κάποτε έσφυζε από ζωή, με τον κάμπο γεμάτο βυσσινιές, σήμερα έχει φτάσει να μετρά σχεδόν στα δάχτυλα τα κτήματα που απέμειναν. Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: πώς να μείνουν οι νέοι στον τόπο τους, όταν ο τόπος δεν στηρίζεται, δεν παράγει, δεν δίνει προοπτική;
Ζήσαμε από κοντά τις πολιτικές που επιδοτούσαν το ξερίζωμα των δέντρων και την καταστροφή της παραγωγής. Τότε ίσως δεν φανταζόμασταν πόσο βαθιά θα ήταν η πληγή. Σήμερα όμως βλέπουμε το αποτέλεσμα: ο αγροτικός πληθυσμός στο Κορύθιο, στον Δήμο Τρίπολης, στην Αρκαδία συνολικά, πιέζεται οικονομικά και κοινωνικά, ενώ ο πρωτογενής τομέας υποχωρεί διαρκώς.
Και στη θέση της παραγωγικής γης, τι μένει; Ενεργειακές και συνοδές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, όχι τις τοπικές κοινωνίες.
Εμείς λέμε καθαρά ότι υπάρχει άλλος δρόμος.
Χρειάζεται πραγματική στήριξη των παραδοσιακών καλλιεργειών, με ουσιαστικές επιδοτήσεις για να ξανακαλλιεργηθεί η περιοχή. Χρειάζονται ενεργειακές κοινότητες, ώστε η ενέργεια που παράγεται να επιστρέφει ως όφελος στους κατοίκους και όχι να φεύγει από τον τόπο. Χρειάζεται σχέδιο αναγέννησης της αγροτικής και οικονομικής ζωής της Αρκαδίας.
Γιατί εδώ είναι η πατρίδα μας. Εδώ δούλεψαν οι παππούδες και οι πατεράδες μας. Και εδώ πρέπει να μπορούν να μείνουν και να δημιουργήσουν οι νεότεροι.
Η Αρκαδία δεν πρέπει να ερημώσει. Πρέπει να ξαναζήσει.
Δημοσίευση σχολίου