ΗΓορτυνία δεν ζητά προνόμια. Ζητά τα αυτονόητα: ασφαλείς δρόμους, σοβαρό σχεδιασμό και μια δημοτική αρχή που να μάχεται για τον τόπο της αντί να παρακολουθεί αμέτοχη την αποσύνθεσή του.
Οι τελευταίες εικόνες από τα Λαγκάδια και το οδικό δίκτυο της Γορτυνίας δεν θυμίζουν περιοχή του 2026. Θυμίζουν έναν τόπο εγκαταλελειμμένο στην τύχη του. Κατολισθήσεις, αποκλεισμοί, πρόχειρες παρακάμψεις πάνω σε ρέματα, επικίνδυνοι χωματόδρομοι και μια κοινωνία που νιώθει ολοένα και πιο απομονωμένη.
Η αγανάκτηση των πολιτών πλέον δεν κρύβεται. Κυκλοφορεί στα καφενεία, στα social media, στις πλατείες των χωριών, στις κουβέντες των επαγγελματιών, των κτηνοτρόφων και των ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά να κρατήσουν ζωντανή τη Γορτυνία.
Ο Γιώργος Παπαδάκης χτυπά καμπανάκι κινδύνου
Με δημόσιες παρεμβάσεις του, ο Γιώργος Παπαδάκης από τη Νυμφασία (υποψήφιος δήμαρχος Γορτυνίας στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές), περιγράφει χωρίς περιστροφές την εικόνα εγκατάλειψης που βιώνουν σήμερα οι κάτοικοι της Γορτυνίας:
«Η Γορτυνία βράζει από αγανάκτηση για το οδικό δίκτυο»
Και δεν έχει άδικο.
Σε μια περίοδο οικονομικής ασφυξίας, με το κόστος μεταφορών και παραγωγής να εκτοξεύεται, οι κάτοικοι της περιοχής καλούνται να επιβιώσουν με ένα οδικό δίκτυο που καταρρέει. Οι κτηνοτρόφοι δυσκολεύονται να μεταφέρουν ζωοτροφές και προϊόντα, οι επαγγελματίες βλέπουν τον τουρισμό να πλήττεται και οι κάτοικοι ζουν με την ανασφάλεια κάθε νέας βροχής.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι άλλο:
Πού είναι η δημοτική αρχή σε όλο αυτό;
Πού είναι οι πιέσεις προς την Περιφέρεια και τα υπουργεία; Πού είναι οι σοβαρές διεκδικήσεις; Πού είναι το οργανωμένο σχέδιο για τη σωτηρία της Ε.Ο. 74 και της ευρύτερης περιοχής;
Άλλοι δήμοι διεκδικούν. Η Γορτυνία απλώς περιμένει.
Σε δεύτερη παρέμβασή του, ο Γιώργος Παπαδάκης παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα από όλη την Ελλάδα:
- Δήμοι στην Ήπειρο που πίεσαν για τον άξονα Ιωάννινα – Κακαβιά.
- Οι δήμοι της Κρήτης που διεκδικούν δυναμικά τον ΒΟΑΚ.
- Η Ευρυτανία που μάχεται για τον δρόμο Λαμία – Καρπενήσι.
- Η Δυτική Ελλάδα που απαιτεί ασφαλείς συνδέσεις και σύγχρονες υποδομές.
Και η Γορτυνία;
Αντί για διαρκή διεκδίκηση, οι πολίτες βλέπουν δελτία τύπου, ανακοινώσεις βιτρίνας και επικοινωνιακή διαχείριση. Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι ο τόπος λειτουργεί χωρίς πυξίδα, χωρίς σχέδιο και χωρίς πολιτική πίεση προς τα κέντρα αποφάσεων.
Η απομόνωση της Γορτυνίας δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδράνειας.
Τα Λαγκάδια δεν μπορούν να ζουν με χωματόδρομους
Οι εικόνες από την «παράκαμψη» των Λαγκαδίων σοκάρουν.
Ένας στενός χωματόδρομος, χωρίς ουσιαστικά μέτρα ασφαλείας, χρησιμοποιείται ως βασική δίοδος για κατοίκους, εργαζόμενους και επισκέπτες. Από εκεί περνά καθημερινά η ζωή μιας ολόκληρης περιοχής.
Και την ίδια στιγμή, αντί να αντιμετωπιστεί το πραγματικό πρόβλημα των κατολισθήσεων και της αστάθειας του πρανούς, επιλέγονται προσωρινές λύσεις που θυμίζουν περισσότερο μετάθεση του προβλήματος παρά λύση.
Πόσες φορές θα ξανακλείσει ο δρόμος;
Πόσες φορές θα πληρώνουμε έργα χωρίς αποτέλεσμα;
Η Γορτυνία δεν μπορεί να πορεύεται με «μπαλώματα». Χρειάζεται:
- Σοβαρή γεωτεχνική μελέτη
- Σταθεροποίηση πρανών
- Αντιστήριξη
- Αποστραγγιστικά έργα
- Οριστική και ασφαλή λύση
Και μέσα σε όλα αυτά… ο βιολογικός της Βυτίνας
Την ώρα που η περιοχή αντιμετωπίζει κρίσιμα ζητήματα υποδομών, η υπόθεση του βιολογικού καθαρισμού της Βυτίνας παραμένει μια ανοιχτή πληγή.
Ένα έργο που εδώ και χρόνια συμβολίζει την καθυστέρηση, τη γραφειοκρατία, τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και τη διαρκή αδυναμία της δημοτικής αρχής να δώσει ουσιαστικές λύσεις.
Οι πολίτες κουράστηκαν να ακούν ότι «το θέμα προχωρά». Κουράστηκαν από τις αναβολές, τις δικαιολογίες και τη μεταφορά ευθυνών.
Γιατί όταν ένας τόπος βλέπει:
- τους δρόμους να διαλύονται,
- τις υποδομές να υποβαθμίζονται,
- τους νέους να φεύγουν,
- και τα βασικά έργα να χρονίζουν,
τότε δεν μιλάμε πλέον για ατυχίες.
Μιλάμε για συνολική αποτυχία διοίκησης.
Οι “γείτονες” δείχνουν τον δρόμο
Την ίδια στιγμή, άλλοι δήμοι οργανώνονται και λειτουργούν.
Ο Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας ήδη ανακοίνωσε οργανωμένα σημεία προσωρινής εναπόθεσης υπολειμμάτων καθαρισμού οικοπέδων ενόψει αντιπυρικής περιόδου.
Μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά αυτή είναι η διαφορά:
Άλλοι σχεδιάζουν και εφαρμόζουν. Η Γορτυνία ακόμη συζητά τα αυτονόητα.
Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν διοίκηση με σοβαρότητα, σχέδιο και αποτελεσματικότητα.
Η Γορτυνία αξίζει καλύτερα
Η Γορτυνία δεν είναι τόπος δεύτερης κατηγορίας.
Δεν μπορεί να μένει αποκλεισμένη, χωρίς ασφαλείς δρόμους, χωρίς σύγχρονες υποδομές και χωρίς ουσιαστική διεκδίκηση από τη δημοτική αρχή.
Η υπομονή του κόσμου εξαντλείται. Και η οργή πλέον δεν κρύβεται κάτω από το χαλί.
Το ερώτημα είναι απλό:
Θα συνεχίσει η Γορτυνία να πορεύεται με πρόχειρες λύσεις και επικοινωνιακά δελτία τύπου ή θα αποκτήσει επιτέλους τη σοβαρή διεκδίκηση που χρειάζεται;
Γιατί οι δρόμοι που καταρρέουν δεν είναι μόνο τεχνικό πρόβλημα.
Είναι καθρέφτης μιας ολόκληρης νοοτροπίας διοίκησης που δείχνει να έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα της καθημερινής ζωής στη Γορτυνία.
Δημοσίευση σχολίου