Υπάρχουν ποτάμια που κυλούν νερό.
Και υπάρχουν ποτάμια που κουβαλούν ντροπή.
Ο Μυλάοντας ποταμός, κάποτε καθρέφτης του ουρανού και της ζωής αυτού του τόπου, σήμερα μετατρέπεται – μέρα με τη μέρα – σε έναν αποδέκτη ρύπανσης που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Δεν πρόκειται για υπερβολή. Πρόκειται για εικόνες, μαρτυρίες και μια πραγματικότητα που επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια.
Και αυτή η πραγματικότητα έχει ευθύνες.
Όταν ένα σοβαρό ζήτημα βαφτίζεται «μικροπρόβλημα»
Στις 7 Αυγούστου 2024, μέσα από τη δημοσιοποίηση του θέματος στον ΑΝΤ1, ο δήμαρχος Γορτυνίας, Ευστάθιος Κούλης, έκανε λόγο για «μικροπροβλήματα».
Αυτή η λέξη δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Όχι όταν μιλάμε για έναν ποταμό που δέχεται ρύπανση. Όχι όταν υπάρχουν εικόνες, μαρτυρίες, δυσοσμία και χρόνια εγκατάλειψη.
Το παρακάτω βίντεο πρέπει να μείνει ως ντοκουμέντο ευθύνης:
Η υποβάθμιση ενός τέτοιου προβλήματος δεν το μικραίνει. Αντιθέτως, εκθέτει όσους το υποτιμούν.
Η εικόνα που δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας
Στις 4 Μαΐου 2026, ο πεζοπόρος Νίκος Τρικαλινός, διασχίζοντας το μονοπάτι από τη Νυμφασία προς τη Βυτίνα, στη θέση Μαύρα Λιθάρια, βρέθηκε μπροστά σε ένα σοκαριστικό θέαμα.
«Ένας ρυπαρός παραπόταμος μολυσμένος από βοθρολύματα, με έντονη δυσοσμία, να καταλήγει στα νερά του Μυλάοντα.»
Η ανάρτησή του, μαζί με τα δύο βίντεο, αποτυπώνει αυτό που οι κάτοικοι και οι φυσιολάτρες της περιοχής βλέπουν, μυρίζουν και καταγγέλλουν εδώ και χρόνια.
Η ανάρτηση του Νίκου Τρικαλινoύ:
Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Αντιθέτως, έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά σειρά καταγγελιών και δημοσιευμάτων από το 2022 έως σήμερα.
Ένα πρόβλημα γνωστό εδώ και χρόνια
Η κατάσταση του βιολογικού καθαρισμού Βυτίνας έχει απασχολήσει επανειλημμένα:
- Δημόσιες καταγγελίες για δυσλειτουργία
- Αναφορές και άρθρα τοπικών μέσων
- Εκθέσεις που κάνουν λόγο για «μεσαίο επίπεδο συμμόρφωσης»
- Μηνυτήρια αναφορά από τον κ. Παναγιώτη Μέγα το 2024
Παρά τα παραπάνω, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: η ρύπανση συνεχίζεται.
Η σιωπή του χειμώνα – η αλήθεια του καλοκαιριού
Τον χειμώνα, όταν οι βροχές δυναμώνουν και το νερό φουσκώνει, το πρόβλημα μοιάζει να “χάνεται”. Τα νερά θολώνουν, η ροή δυναμώνει και πολλοί επιλέγουν να σφυρίζουν αδιάφορα.
Η βροχή ξεπλένει την εικόνα – όχι την πραγματικότητα.
Και έτσι δημιουργείται μια ψευδαίσθηση κανονικότητας. Ότι όλα λειτουργούν. Ότι το ποτάμι αντέχει. Ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Όμως η αλήθεια αποκαλύπτεται αργά και αμείλικτα, όσο προχωράμε προς τους ξηρούς μήνες.
Το καλοκαίρι δεν συγχωρεί.
Η στάθμη πέφτει, η ροή μειώνεται και ό,τι κρυβόταν, έρχεται στην επιφάνεια. Οι οσμές βαραίνουν τον αέρα. Τα νερά αλλάζουν όψη. Το πρόβλημα δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.
Αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι απλώς μια περιβαλλοντική δυσλειτουργία. Είναι μια τοξική πραγματικότητα για το οικοσύστημα.
Ζώα που για χρόνια ζούσαν αρμονικά στο ποτάμι και στις όχθες του, σήμερα δοκιμάζονται. Η ισορροπία διαταράσσεται, και οι συνέπειες δεν είναι πάντα ορατές με την πρώτη ματιά – αλλά είναι εκεί.
Και τότε προκύπτει ένα δύσκολο ερώτημα:
Πόσο καιρό ακόμα θα επιλέγουμε να μην βλέπουμε, μέχρι να μην υπάρχει τίποτα άλλο να χαθεί;
Το ζήτημα της διαχείρισης και της ευθύνης
Οι κάτοικοι της Βυτίνας καταβάλλουν δημοτικά τέλη, τα οποία περιλαμβάνουν και τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού.
Γεννώνται, λοιπόν, εύλογα ερωτήματα:
- Ποια είναι η κατάσταση λειτουργίας της εγκατάστασης σήμερα;
- Ποια έργα συντήρησης έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια;
- Πώς αξιοποιούνται οι σχετικοί πόροι;
- Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης;
Η διαφάνεια σε αυτά τα ζητήματα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.
Ένας ποταμός που είναι κάτι παραπάνω από νερό
Για τους κατοίκους της Νυμφασίας και της ευρύτερης περιοχής, ο Μυλάοντας δεν είναι απλώς ένα φυσικό στοιχείο.
Είναι μνήμη, εμπειρία, καθημερινότητα. Είναι το τοπίο που συνδέεται με την ταυτότητα του τόπου.
Σήμερα, αυτή η εικόνα αλλάζει. Και η αλλαγή αυτή δεν είναι προς το καλύτερο.
Η ανάγκη για άμεσες ενέργειες
Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί συγκεκριμένα βήματα:
- Άμεσος τεχνικός έλεγχος και αποκατάσταση του βιολογικού καθαρισμού
- Δημόσια ενημέρωση για την κατάσταση και τις ενέργειες
- Συνεχής περιβαλλοντική παρακολούθηση του ποταμού
- Σαφές χρονοδιάγραμμα λύσεων
- Λογοδοσία από όλους τους αρμόδιους φορείς
Το βασικό ερώτημα
Ο τόπος αυτός έχει επενδύσει στη φυσική του ομορφιά, στον πεζοπορικό τουρισμό και στην αυθεντική εμπειρία του επισκέπτη.
Μπορεί να συνεχίσει έτσι, όταν η ίδια η φύση του υποβαθμίζεται;
Ο Μυλάοντας δεν μπορεί να μιλήσει.
Αλλά όσοι τον γνωρίζουν, μπορούν – και οφείλουν – να το κάνουν.
«Την Γη δεν την κληρονομούμε. Την δανειζόμαστε.»
Το ερώτημα είναι αν θα την παραδώσουμε όπως την παραλάβαμε.
Δημοσίευση σχολίου