Ανάρτηση Γιάννη Κούρου
Στη δεκαετία του '90 που είχα αυτοεξοριστεί στην Αυστραλία, αφού με είχαν παύσει από τη δουλειά μου στο Εθνικό Στάδιο της Τρίπολης, είχα κάνει πρόταση στον τότε Δήμαρχο της Τρίπολης να αναπαλαιωθεί αυτό το δικής μου ιδιοκτησίας παλαιό κτίριο ως "κτίριο του αθλητή" και να προσφέρεται σε αθλητές που θα επιθυμούν να κάνουν την προετοιμασία τους στο λεκανοπέδιο, είτε δωρεάν, είτε μ' ένα συμβολικό τίμημα- ανάλογα με το ποιος θα έκανε την δαπάνη ή /και τα λειτουργικά έξοδα. Αφού δεν δρομολογήθηκε κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, άρχισα μετά τον επαναπατρισμό μου γύρω στο 2000 να το υπολογίζω ως ενδεχόμενο κτίριο για να στεγάσει το Εκθετήριο/Μουσείο των άπειρων ενθυμημάτων μου -αθλητικών, καλλιτεχνικών, μουσικών κλπ., κάτι που απαιτεί κατά πολύ μεγαλύτερο χώρο και πιο κατάλληλο ώστε να είναι προσβάσιμο.
Σήμερα, προφανώς πάνω από 25 χρόνια μετά, και αφού έχουν προηγηθεί κάποιες κινήσεις και επαφές ανθρώπων που αναλογίστηκαν τη χρησιμότητά του και θα ήθελαν τη λειτουργία του, δεν διαφαίνεται ως τώρα κάποια ελπίδα.
Έτσι, απογοητευμένος, επειδή απομακρύνονται οι ελπίδες να υλοποιηθεί το όραμα μου για το εκθετήριο ενθυμημάτων μου σ' αυτό το σπιτι και σ' αυτήν την περιοχή, αναγκάζομαι να αποχωριστώ αυτό κτίριο, όπου γεννήθηκε ο πατέρας μου, ο παππούς μου και προφανώς οι προπαππούδες μου που το έκτισαν εκτός των τειχών της Τριπολιτσάς του '21 και με το οποίο είμαι δεμένος συναισθηματικά απ' τα παιδικά μου χρόνια..
Δημοσίευση σχολίου