Σ'. Παπαδημητρίου: Το νερό δεν είναι μόνο ένα τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, θεσμών και Αυτοδιοίκησης

Ανάρτηση Σωτήρη Παπαδημητρίου 

Το νερό δεν είναι μόνο ένα τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, θεσμών και Αυτοδιοίκησης.

Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Επιτροπής Διαχείρισης Υδάτων και Κυκλικής Οικονομίας της ΚΕΔΕ συζητήσαμε την Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα και το νέο νομοσχέδιο που αφορά τη διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η χώρα χρειάζεται μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση. Η κλιματική κρίση, η λειψυδρία, η ανάγκη προστασίας των υδατικών πόρων και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών επιβάλλουν γενναίες αποφάσεις.

Οι μεταρρυθμίσεις, όμως, δεν κρίνονται μόνο από τον στόχο τους. Κρίνονται και από τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται.

Και εδώ προκύπτει ένας σοβαρός θεσμικός προβληματισμός.

Πριν ακόμη εφαρμοστεί στην πράξη ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος θεσπίστηκε ως το νέο σταθερό πλαίσιο λειτουργίας των Δήμων, η ίδια η Πολιτεία επανέρχεται και μεταβάλλει κρίσιμες αρμοδιότητες μέσα από ένα διαφορετικό νομοθέτημα.

Ένας νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να ανατρέπεται λίγες ημέρες μετά την ψήφισή του. Όταν η ίδια η Πολιτεία αμφισβητεί στην πράξη το θεσμικό πλαίσιο που μόλις θέσπισε, δεν αποδυναμώνεται μόνο η Αυτοδιοίκηση. Αποδυναμώνεται η αξιοπιστία του ίδιου του κράτους.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση χρειάζεται σταθερότητα, θεσμική συνέπεια και ξεκάθαρους κανόνες. Δεν μπορεί να λειτουργεί με αποσπασματικές αλλαγές που δημιουργούν αβεβαιότητα και θολώνουν τις ευθύνες.

Το πραγματικό διακύβευμα της συζήτησης δεν είναι μόνο η διοίκηση των ΔΕΥΑ.

Το πραγματικό διακύβευμα είναι αν η χώρα επιλέγει μια μεταρρύθμιση που ενισχύει την Αυτοδιοίκηση ή μια μεταρρύθμιση που συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερες αρμοδιότητες μακριά από τις τοπικές κοινωνίες.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια πραγματική Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα. Μια στρατηγική που δεν θα περιορίζεται σε διοικητικές αλλαγές, αλλά θα περιλαμβάνει σαφείς στόχους, χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, εξασφαλισμένους πόρους, σύγχρονες υποδομές, προστασία των υδατικών πόρων και ξεκάθαρη κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό.

Η προστασία του απαιτεί σχέδιο, συνεργασία και εμπιστοσύνη.

Ισχυρό κράτος και ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι αντίπαλες έννοιες. Είναι οι δύο αναγκαίοι πυλώνες μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής πολιτικής για το νερό.

Η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να ενημερώνεται εκ των υστέρων για τις αλλαγές που την αφορούν.

Οφείλει να συμμετέχει ισότιμα στον σχεδιασμό τους.

Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι μέρος της μεταρρύθμισης και όχι αντικείμενο της μεταρρύθμισης.