Οι πρώην περιφερειακοί σύμβουλοι κ. Πετράκος και κ. Αλεξανδρής, ζητούν από τους πολιτικούς αρχηγούς, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΑΣ και τον Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, να πάρουν θέση για την καταστροφή των μηχανημάτων στα ορυχεία της Μεγαλόπολης, να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσουν την καταστροφή και τη δημιουργία τετελεσμένων, απειλούν δε τους υπεύθυνους με την εσχάτη των ποινών…
Προφανώς, οι δύο «γερόλυκοι της αριστεράς», έχοντας οι ίδιοι εναγκαλιστεί πολλές φορές σε διάφορα "προοδευτικά" μέτωπα, συγκαταλέγουν το ΠΑΣΟΚ και το Κόμμα Τσίπρα σε κάποιου είδους "προοδευτικές" δυνάμεις και τσουβαλιάζουν το ΚΚΕ, με τις δυνάμεις αυτές. Κάνουν πως δεν γνωρίζουν ότι τα κόμματα αυτά, είτε από κυβερνητικές θέσεις, είτε από την αντιπολίτευση, στήριξαν την απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την «πράσινη μετάβαση» της ΕΕ, την ένταξη της χώρας στο χρηματιστήριο ενέργειας και συνολικά στήριξαν την πολιτική που αντιμετωπίζει την Ενέργεια ως εμπόρευμα. Πολιτική στην οποία το ΚΚΕ στάθηκε εξ' αρχής απέναντι και αντιπάλεψε μέσα και έξω από τη Βουλή, έχοντας θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες.
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή, εναντιώθηκε και συνεχίζει να παλεύει ενάντια στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων στην Ελλάδα. Για την αξιοποίηση όλων των ενεργειακών πηγών της χώρας με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, για φθηνό ρεύμα, προστασία των εργαζομένων και του περιβάλλοντος. Κόντρα στους ενεργειακούς και πολεμικούς σχεδιασμούς και τις συνέπειες που φέρνουν ενεργειακή φτώχεια στο λαό. Για μέτρα άμεσης ανακούφισης και στήριξης του λαού. Μεταξύ αυτών και με θέση - διεκδίκηση για την επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων.
Πάει πολύ να εγκαλούν το ΚΚΕ, αυτοί που έχουν θητεύσει στην πολιτική κωλοτούμπα, που στην πλειοψηφία των πολιτικών τους επιλογών, έχουν ταυτιστεί με πολιτικές δυνάμεις, όπως ο κ. Βαρουφάκης, γνωστός "οπαδός" της πράσινης μετάβασης, του πράσινου "New Deal" και όλων των βασικών στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου. Ο ίδιος μάλιστα, ως υπουργός Οικονομικών το 2015, δήλωνε πως θα ιδιωτικοποιούσε τον ΟΣΕ ακόμα και για ένα ευρώ!
Εκεί όμως όπου οι μάσκες πέφτουν είναι στις τοποθετήσεις τους, καθότι τα γραπτά μένουν. Στις 8 Σεπτέμβρη 2026, στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης, ο Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΔΕΗ, στον οποίο ο κ. Αλεξανδρής είναι αναπληρωτής γραμματέας, εισηγήθηκε τη διάσωση του εξοπλισμού, όχι για να λειτουργήσει, αλλά για τη δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς, ως στοιχείου της μεταλιγνιτικής ανάπτυξης! Από τα αιτήματά του, απουσίαζε η επαναλειτουργία της 4ης Μονάδας και των ορυχείων. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν οι προσωπικές παρεμβάσεις του κ. Αλεξανδρή, που στις 2 Σεπτέμβρη έγραφε: «Δεν ζητάμε να λειτουργήσουν αύριο. Ζητάμε να μην καταστραφούν σήμερα».
Στην ίδια συνεδρίαση, η Λαϊκή Συσπείρωση τους χάλασε τη «σούπα». Ενάντια σε αυτούς που περιόριζαν τη συζήτηση στα εφικτά πλαίσια της δημιουργίας μουσείου, ζήτησε να σταματήσει άμεσα κάθε αποψίλωση και καταστροφή εξοπλισμού και να επαναλειτουργήσουν η 4η Μονάδα και τα ορυχεία, με σύγχρονους όρους και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας εργαζομένων και περιβάλλοντος. Κατέθεσε συγκεκριμένο ψήφισμα, το οποίο δημοτική αρχή και λοιπές παρατάξεις συναίνεσαν να μη δοθεί σε ψηφοφορία.
Παραθέτουμε, παρακάτω, την τοποθέτηση του Χρήστου Κουλουρά, εκ μέρους της Λαϊκής Συσπείρωσης Μεγαλόπολης στη συγκεκριμένη συνεδρίαση, στις 8 Σεπτέμβρη 2026:
«Κυρία και κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι των φορέων και των σωματείων,
Οι αποξηλώσεις εξοπλισμού στα ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης είναι ζήτημα που αφορά το παρελθόν, το παρόν αλλά κυρίως το μέλλον της Μεγαλόπολης.
Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή: δεν είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία μουσείων. Είμαστε από τους πρώτους που θέλουμε να μη χαθεί η ιστορία της λιγνιτικής παραγωγής, η εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής, η ιστορία των εργαζομένων που δούλεψαν στα ορυχεία και στους ΑΗΣ και η συμβολή της Μεγαλόπολης στον εξηλεκτρισμό της χώρας. Όμως εδώ ξεκινά η δική μας διαφωνία με όσους θέλουν να κλείσει η συζήτηση μέσα στα όρια ενός μουσείου.
Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για τη διάσωση ενός εκσκαφέα ή ενός απολήπτη σαν μουσειακό έκθεμα, χωρίς να λέμε γιατί αυτά τα μηχανήματα σταματούν να δουλεύουν. Δεν μπορεί ο λαός της Μεγαλόπολης να καλείται να κλείσει σε μουσείο αυτό που μέχρι χθες αποτελούσε παραγωγικό πλούτο και δουλειά για εκατοντάδες οικογένειες. Σήμερα το ζήτημα δεν είναι να μπουν τα μηχανήματα σε μια βιτρίνα αλλά πως να δουλέψουν προς όφελος του λαού.
Η 4η Λιγνιτική Μονάδα και το ορυχείο του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης έκλεισαν ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει όνομα: απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, ιδιωτικοποίηση και μετοχοποίηση της ΔΕΗ, απολιγνιτοποίηση, «πράσινη μετάβαση», Χρηματιστήριο Ενέργειας, εμπόριο ρύπων. Πολιτική που έχει τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφαρμόστηκε διαδοχικά από όλες τις κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως χρώματος. Και το αποτέλεσμα για μας το ζούμε: έκλεισαν οι μονάδες, έκλεισαν τα ορυχεία, χάνονται μόνιμες θέσεις εργασίας, συρρικνώνεται η οικονομική ζωή του τόπου.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, μας μιλούν για «δίκαιη μετάβαση», για νέες επενδύσεις σε ΑΠΕ, σε αποθήκευση ενέργειας, σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εμείς ρωτάμε καθαρά: ανάπτυξη για ποιον; Γιατί αν ανάπτυξη σημαίνει να κλείνουν μονάδες και ορυχεία, να χάνεται η σταθερή δουλειά και στη θέση της να έρχονται εργολαβίες και επενδύσεις που αποφέρουν αμύθητα κέρδη σε ελάχιστους επιχειρηματικούς ομίλους, τότε αυτή η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη για τον λαό της Μεγαλόπολης.
Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η καταστροφή του παραγωγικού εξοπλισμού. Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η μετατροπή ενός ολόκληρου παραγωγικού τόπου σε πεδίο «αξιοποίησης» για διάφορους επενδυτές, ενώ οι εργαζόμενοι και οι κάτοικοι δεν βλέπουν κανένα όφελος. Για εμάς η Ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Το βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια με το τσουνάμι της ακρίβειας: πανάκριβο ρεύμα, ενεργειακή φτώχεια, ενώ η χώρα μετατρέπεται σε πύλη εισόδου πανάκριβου αμερικανικού LNG με τον αποκλεισμό του Ρώσικου Φυσικού Αερίου και νέες ενεργειακές συμφωνίες για να κερδίζουν μόνο οι λίγοι. Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον να πληρώνει την αντιπαράθεση των μεγάλων ενεργειακών ομίλων, ούτε τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς γύρω από την Ενέργεια.
Με αυτή την ενεργειακή πολιτική και την όξυνση των ανταγωνισμών, δεν είναι σίγουρο ότι στο μέλλον η χώρα μας θα έχει ρεύμα συνεχώς. Ταυτόχρονα η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους που μαίνονται την καθιστά στρατιωτικό στόχο αντιποίνων.
Το σύστημα που υπηρετείτε εσείς και τα κόμματά σας είναι γεμάτο αντιφάσεις: την ώρα που έκλεισαν τη λιγνιτική παραγωγή στη Μεγαλόπολη, δίπλα στην Κυπαρισσία ιδιωτική εταιρεία ζητά να κάνει εξόρυξη λιγνίτη ! Στη Φλώρινα συνεχίζει η εξόρυξη λιγνίτη, ο οποίος πηγαίνει για παραγωγή ενέργειας σε γειτονικές χώρες !
Διέξοδος υπέρ του λαού υπάρχει ! Είναι στον δρόμο της ανατροπής, ώστε όλες οι ενεργειακές πηγές που διαθέτει η χώρα μας να αξιοποιηθούν στο έπακρο για τις ενεργειακές ανάγκες του λαού και της χώρας και όχι να υπονομεύονται για τα κέρδη των ομίλων. Για εμάς ο ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Να συνεχίσει να αξιοποιείται ο λιγνίτης με σύγχρονους όρους λειτουργίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτή δεν είναι νοσταλγία για το παρελθόν. Είναι εφικτή διεκδίκηση. Ειδικότερα τώρα που φουντώνουν οι ανταγωνισμοί και οι πόλεμοι με φόντο την Ενέργεια, ο λιγνίτης θα μπορούσε να παίξει το ρόλο της ενεργειακής ανεξαρτησίας και επάρκειας της χώρας εξασφαλίζοντας φθηνό ρεύμα για το λαό.
Δεν είναι, άλλωστε, καινούριο αίτημα. Ήδη από τον Νοέμβριο του 2024 η Επιτροπή Φορέων της Μεγαλόπολης αλλά και η πάνδημή κινητοποίηση ολόκληρου του λαού της Μεγαλόπολης είχε θέσει ως πρώτο και κύριο αίτημα να συνεχίσει η λιγνιτική δραστηριότητα με τη λειτουργία των ορυχείων και της 4ης Μονάδας, να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας —μόνιμων, εργολαβικών, συμβασιούχων— και να μη μετακινηθεί κανένας εργαζόμενος εκτός Μεγαλόπολης. Το αίτημα αυτό παραμένει ανοιχτό και μένει αναπάντητο.
Σαν Λαϊκή Συσπείρωση, ζητάμε από το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο να υπερψηφίσει
1. Άμεση αναστολή κάθε αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.
2. Να επαναλειτουργήσει η 4η Λιγνιτική Μονάδα και τα ορυχεία στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, με σύγχρονους όρους λειτουργίας και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας περιβάλλοντος και εργαζομένων.
3. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και του εμπορίου ρύπων, που μετατρέπουν την Ενέργεια σε χρηματιστηριακό προϊόν.
4. Ουσιαστική μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά, με κατάργηση των φόρων που το επιβαρύνουν.
5. Πραγματικό σχέδιο ανάπτυξης για τη Μεγαλόπολη, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων και των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με σταθερή δουλειά και ικανοποιητικούς μισθούς και όχι διαχείριση της φτώχειας που αφήνει πίσω της η απολιγνιτοποίηση.
Δεν θέλουμε μια Μεγαλόπολη μαυσωλείο, που θα θυμάται απλώς ότι κάποτε είχε ορυχεία και δουλειά. Θέλουμε μια Μεγαλόπολη ζωντανή: με παραγωγή, με δουλειά, με δικαιώματα, με νέους ανθρώπους που θα μπορούν να μείνουν και να χτίσουν τη ζωή τους στον τόπο τους.
Τα μηχανήματα να μην καταστραφούν. Τα ορυχεία να μην κλείσουν. Η 4η Μονάδα να ξαναλειτουργήσει. Η Ενέργεια να πάψει να είναι εμπόρευμα. Αυτός είναι ο δρόμος που υπερασπίζεται η Λαϊκή Συσπείρωση και σε αυτόν καλούμε εργαζόμενους, συνταξιούχους, νέους και όλο τον λαό της Μεγαλόπολης να οργανώσουν τον αγώνα τους».
Δημοσίευση σχολίου